بچه دار شدن در کانادا مسایل خودش را به دنبال دارد. بدیهی است که بخش فیزیکی درست شدن بچه فرقی با بقیه نقاط دنیا ندارد!! آنچه در این نوشته می آید سایر مسایل، نظیر مراقبت از خانم های باردار و مسایل مربوط به بیمارستان و هنگام زایمان را مطرح می کند. سعی بر این دارم که در نوشته های آتی پاره ای مسایل دیگر نظیر امتیازات مالی، تحصیلات و غیره را نیز پوشش دهم.

گذران مراحل حاملگی و به دنیا آمدن کودک

وقتی خانم ها از بارداری Pregnancy خودشان مطلع می شوند، معمولا مساله را با پزشک خانواده شان Family Doctor مطرح می کنند. پزشک خانواده هم نظارت بر خانم باردار را به عهده می گیرد. این نظارت معمولا تا یکی دو ماه مانده به زایمان ادامه دارد و شامل چند مرحله سونوگرافی Ultrasound و همین طور آزمایش های مختلف می شود. بسته به شرایط جسمانی خانم حامله نوع آزمایش ها، پزشک خانواده فهرستی از پزشکان متخصص زایمان Obstetrician در اختیار خانم باردار Expecting Mother قرار می دهد تا یکی را انتخاب کند. معمولا یکی دو ماه آخر بارداری تحت نظارت پزشک متخصص طی می شود (بسته به محل زندگی و همین طور بسته به وضعیت خانم باردار زمان نظارت پزشک متخصص متفاوت است. بعضی اوقات کلیه امور تا زمان زایمان به وسیله پزشک خانواده نظارت می شود).

پزشک متخصص زایمان که بیشتر اوقات متخصص زنان Gynaecologist هم هست با توجه به وضعیت جسمانی خانم باردار بهترین روش زایمان را پیشنهاد می دهد. بیشتر پزشکان کانادا زایمان طبیعی را پیشنهاد می دهند و ترجیح می دهند بیمار زیر تیغ جراحی نرود (با این وجود حداقل یک پنجم خانم های حامله از طریق سزارین کودک خود را به دنیا می آورند). در ضمن روش های مختلفی برای زایمان طبیعی هست از جمله زایمان بدون درد به وسیله اپیدورال Epidural و یا حتی زایمان در آب Water Birth. بعد از توافق در خصوص روش زایمان، پزشک، خانم باردار را به بیمارستان معرفی می کند.

در بیمارستان ضمن معرفی بخش های مختلف و امکانات موجود سعی بر آن دارند که در دل خانم باردار ایجاد اعتماد کنند. همزمان با این مساله نام وی را ثبت Registration می کنند تا روز زایمان درگیر کارهای اداری نباشند.

نکته ای که باید یادآوری کنم این است که بعضی خانم ها به جای استفاده از متخصص زایمان از ماما Midwife برای زایمان کمک می گیرند. بخصوص هنگام زایمان در آب، استفاده از ماما مرسوم تر از دکتر و بیمارستان است. این یک تصمیم شخصی است و اگر کسی نخواهد مجبور به این کار نیست (حداقل در مناطق شهری و نسبتا پرجمعیت کانادا چنین محدودیتی وجود ندارد).

روز زایمان به محض ورود به بیمارستان بدون هیچ گونه مراسم اداری خانم باردار را به سمت اتاق زایمان هدایت می کنند که معمولا یک اتاق خصوصی بیمارستان با انواع امکانات مورد نیاز است. اگر هم قرار بر عمل سزارین C-Section باشد، خانم باردار را به سمت اتاق عمل هدایت می کنند. فردی که کودک را به دنیا می آورد لزوما همان متخصصی نیست که در طول بارداری بر وضعیت جسمانی مادر و کودک نظارت داشته است. تنها در دو صورت همان متخصص تولد کودک را انجام می دهد؛ یکی اینکه حسب اتفاق در حال کار در بیمارستان و یا آن کال On-call باشد یا اینکه تاریخ زایمان از قبل هماهنگ شده باشد (نظیر بعضی موارد عمل سزارین).

از زمانی که یک خانم باردار برای زایمان وارد بیمارستان می شود، یک پرستار به کار زایمان وی و همین طور وضعیت کودک نظارت مستقیم دارد. معمولا این پرستار هیچ فعالیت دیگری بجز نظارت بر این خانم و فرزند (اگر هم دو قلو یا بیشتر باشند فرزاندان) ندارد.

در طول زایمان همسر خانم باردار همراه اوست. اگر زایمان به صورت طبیعی صورت بگیرد معمولا این همسر خانم باردار است که جفت Umbilical cord را جدا می کند. در زایمان های سزارین معمولا بیهوشی موضعی می دهند و بین سر و گردن بیمار و محل جراحی یک پرده بزرگ می کشند. پدر کودک هم در طرف فوقانی پرده برروی یک صندلی در کنار همسرش می نشیند و به وی آرامش می دهد. این فرصت خوبی برای هر دو نفر است تا لحظه هیجان انگیز تولد فرزنداشان را ببینند و لذت ببرند.

بعد از تولد کودک چه اتفاقی می افتد

به محض اینکه کودک شما به دنیا می آید برای خودش یک شخصیت مجزا کسب می کند. به همین دلیل دیگر نمی توانید از کارت بهداشت Health Card خود برای مسایل پزشکی او استفاده کنید. برای پرهیز از هرگونه مشکل اداری بلافاصله برای کودک یک شماره بهداشت صادر می شود. یک برگه موقف تحویل پدر و مادر می دهند و بعد از یکی دو هفته اصل کارت به دستشان می رسد. اگر کودک زودرس باشد و یا به هر دلیل نیاز به مراقبت های ویژه داشته باشد، وی را به اتاق مخصوص Special Nursery منتقل می کنند و تحت مراقبت قرار می دهند.

وقتی کودک به دنیا می آید حتما به وسیله پزشک متخصص کودکان Pediatrician معاینه می شود. ممکن است پزشک کودکان بیش از یک بار کودک را معاینه کند و در صورت لزوم دستور بستری شدن کودک را صادر نماید.

بعد از مرخص شدن مادر و فرزند، مجددا تحت نظارت پزشک خانواده خواهند بود، مگر اینکه یکی از پزشکان متخصص بیمارستان و یا پزشک خانواده تشخیص دهند که لازم است پزشک یا پزشکان متخصصی نیز بر وضع مادر و کودک نظارت داشته باشند. مثلا اگر مادر در طول حاملگی دچار بیماری قند Diabetes شده باشد، حتما بعد از تولد کودکش تا مدتی تحت نظارت یک پزشک متخصص غدد Endocrinologist و یا کلینیک دیابت خواهد بود.

هزینه ها را چه کسی می پردازد

هزینه های مراقبت از کودک در بیمارستان، عمل جراحی مادر، مراقبت های پزشکی از مادر و کودک، شیر و پوشک مورد نیاز کودک هنگامی که همچنان در بیمارستان است، و کلیه هزینه های مربوط به بیمارستان، از طریق کارت بهداشت پرداخت می شود. به عبارت دیگر حتی نیاز به پرداخت یک سنت نیست (بجز مواردی که در ادامه می آید). نکته جالب این است که چون تقریبا هیچ کس در کانادا بابت بیمارستان پول پرداخت نمی کند، بیمارستان ها محدودیتی در تردد بیماران ایجاد نمی کنند و آنها که کمی سالم ترند برای هوا خوری حتی از محل بیمارستان خارج می شوند و بعد هم با پای خودشان به اتاقشان بر می گردند.

معمولا سیستم پزشکی استان ها هزینه بستری شدن در اتاق های عمومی را پرداخت می کنند، نه اتاق های نیمه خصوصی (دو تخته) یا خصوصی را. اتاق های عمومی معمولا چهار تخت دارند. اگر مایل به استفاده از اتاق خصوصی یا دو تخته باشید، باید اختلاف آن را پرداخت کنید (معمولا بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ دلار در شب). کسانی که از طرف شرکتشان بیمه پزشکی دارند معمولا این اختلاف را از طریق شرکت بیمه خود دریافت می کنند. همچنین در بعضی نقاط مثل شهر ما Chatham، اصولا بیمارستان بجز اتاق خصوصی و دو تخته اتاق دیگری ندارد. در نتیجه خانم باردار بعد از زایمان به طور اتوماتیک در یک اتاق خصوص و یا حداکثر دو تخته بستری می شود بدون آنکه نیازی به پرداخت هزینه اضافی باشد.

یک مورد دیگر نیز که ممکن است نیاز به پرداخت پول شود، هنگامی است که مادر از بیمارستان مرخص می شود ولی فرزند وی به دلیل زودرس Premature بودن یا داشتن بیماری همچنان در بیمارستان بستری است. در این حالت اگر مادر تصمیم بگیرد که همراه فرزندش در بیمارستان باشد، باید هزینه تخت خود را بپردازد. این هزینه معمولا ناچیز است (مثلا شبی ۱۰ الی ۲۰ دلار) و تنها شامل یک تخت برای خوابیدن می شود نه سایر خدمات بیمارستانی.

از آنجا که سیاست های بهداشتی استان های مختلف با همدیگر متفاوت است، ممکن است موارد فوق هم کم و بیش در استان های مختلف متفاوت باشد.